Νέο βιβλίο: Ακόμα και ο μπαμπάς

Ο Μανόλης αγαπάει τα σκυλιά και τα θέλει για παρέα και για να παίζει μαζί τους. Ο μπαμπάς του τα θέλει για να τα παίρνει μαζί του στο κυνήγι και δεν αφήνει το Μανόλη να τα χαϊδεύει, γιατί τα "κακομαθαίνει". Στο Μανόλη αρέσει πολύ να βλέπει τα πουλιά έτσι όπως πετάνε σε σχηματισμούς στον ουρανό. Στον μπαμπά του αρέσει να τα σημαδεύει και να τα τρώει ψητά στη σχάρα. Όταν ξεκινάει, λοιπόν, η κυνηγετική περίοδος, ο Μανόλης κι ο μπαμπάς του βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Μέχρι που, με αφορμή ένα πανάκριβο τηλεκατευθυνόμενο αυτοκίνητο, ο Μανόλης αποφασίζει να δράσει. . . Ένα βιβλίο για το κυνήγι, τη φιλοζωία και τη σχέση πατέρα - γιου σ' έναν κόσμο όπου τα όπλα, το κυνήγι και τα αυτοκίνητα αποτελούν δείγμα ανδρισμού. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
http://www.politeianet.gr/books/9789601634944-mandilaras-filippos-patakis-akoma-kai-oi-mpampades-106285
 

Αποτελέσματα εκλογών και θεατρική παράσταση του μέλους μας Παναγιώτη Γκούβερη

Αποτελέσματα εκλογών ΣΥΓΑΠΑ

Ο ΣΥΓΑΠΑ ευχαριστεί από καρδιάς τα μέλη του που παρευρέθησαν και μάλιστα ψήφισαν για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου. Με επιμονή και υπομονή, πραγματοποιήθηκε η εκλογο-απολογιστική Γενική συνέλευση με πλήθος μελών και φίλων του ΣΥΓΑΠΑ www.sos-sygapa.eu. 22/10/2013.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:
Οι υποψήφιοι, κατά σειρά σταυρών που πήραν είναι οι εξής:
Σπιτάλας Νίκος, καθηγητής
Καμπούρη Φανή, κοινωνικός λειτουργός
Σαμαράς Απόστολος, ψυχολόγος
Ορφανίδου Χριστίνα, υπάλληλος
Κολοβού Λούλα, οικοκυρά
Αυφαντής Λευθέρης, υπάλληλος
Κιριμκίρογλου Γεώργιος, στρατιωτικός
Γκούβερης Παναγιώτης, δάσκαλος-κοινωνικός λειτουργός
Μουμουζιάς Γεώργιος, επιθεωρητής Δημ. Διοίκησης
Κύρου Γεώργιος, καθηγητής ΑΕΙ
Μπουζίκα Μαγδαλινή
Μποχωρίδης Γεώργιος, συνταξιούχος
Ζάγκας Κωνσταντίνος, συνταξιούχος αστυν.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ
ΑΘΗΝΑ:
Κατσιβαρδάς Χάρης, δικηγόρος
Χατζηθεοδωρίδης Ηλίας, καθηγητής ΑΕΙ
Δεσποινίδης Αλέξης, υπάλληλος
ΠΑΤΡΑ:
Τσάκωνας Νεκτάριος, υπάλληλος
Δουγκλιάς Κώστας, καθηγητής
Γκαβέρης Αλέξανδρος, υπάλληλος
ΚΡΗΤΗ:
Τσαγκαράκης Δευκαλίων, ελ. επαγγελμ.
Αθανασάκης Γεώργιος, επιχειρ.
Σταφυλάς Δημήτρης, ελ. επαγγελμ.
ΛΑΡΙΣΑ:
Τριπολίτου Διονυσία, οικογεν. σύμβουλος
Τσουμάνης Θανάσης, υπάλληλος
Ντελής Ευάγγελος
ΙΩΑΝΝΙΝΑ:
Κωσταράκης Παναγιώτης, καθηγητής ΑΕΙ
ΒΟΛΟΣ:
Αυφαντής Ελευθέριος
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ:
Παπαθεοδώρου Βασίλειος, ελ. επαγγελμ.
ΣΕΡΡΕΣ:
Γκούβερης Παναγιώτης, κοινων. λειτ.
ΔΡΑΜΑ: Βασιλείου Νίκος, αστυνομικός
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:
Αμπόνης Δημήτρης, καθηγητής
Μαρκότσης, Κώστας, ελ. επαγγελματίας
Τογγρίδου Ανατολή, ελ. επαγγελματίας
Παπαδόπουλος Γεώργιος, ελ. επαγγελματίας
Μισιάλης Κωνσταντίνος, δασοπόνος
Παπαδημητρίου Παναγιώτης, καθηγητής
....................................................................... ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ............

Οταν ο μπαμπάς μένει στο σπίτι επίσης. Πατρότητα: Μελέτη στις ΗΠΑ

When Dad Stays Home Too

Paternity Leave, Gender, and Parenting

1. Erin M. Rehel

1. Youngstown State University

1. Erin M. Rehel, Youngstown State University, One University Plaza, Youngstown, OH 44555; email: emrehel@ysu.edu

Abstract

Drawing from 85 semi-structured interviews with fathers and mothers in three cities (Montreal, Toronto, and Chicago), I argue that when fathers in heterosexual couples experience the transition to parenthood in ways that are structurally comparable to mothers, they come to think about and enact parenting in ways that are more similar to mothers. I consider the specific role played by extended time off immediately after the birth of a child in structuring that experience. By drawing fathers into the daily realities of child care, free of workplace constraints, extended time off provides the space necessary for fathers to develop the parenting skills and sense of responsibility that then allows them to be active co-parents rather than helpers to their female partners. This shift from a manager-helper dynamic to that of coparenting creates the opportunity for the development of a more gender-equitable division of labor.

Βία εναντίον των γυναικών στην Ινδία: Μελέτη

Strategic Alliance, a Way Forward for Violence Against Women

A Case for the Special Cells, India

1. Anjali Dave1

1. ¹Tata Institute of Social Sciences, Mumbai, India

1. Anjali Dave, Centre for Equity for Women, Children and Families, School of Social Work, Tata Institute of Social Sciences, V. N. Purav Marg, Deonar, Mumbai 400088, Maharashtra, India. Email: anjali@tiss.edu

Abstract

This article attempts to describe the experiences of violated women and the struggles of social workers to contest violence against women in the Indian context. It begins with a brief account of an “indigenous model”: the establishment of a service for violated women in India within the police force—the Special Cell on Violence Against Women. The article traces the strategic location, vision, growth, present position, expansion, and replication of the Special Cell in India, and discusses the necessity of working simultaneously with violated women, formal systems, and social structures; its contribution to the campaign for a Domestic Violence Act; and the resultant outcomes. The arduous nature of the work required for violated women and the women’s own assessment of the Special Cells were accessed through a rigorous evaluation study, which is presented in the article, providing an answer and affirmation to the question: Why work with the Establishment–—the State.

Δέθηκε έξω από το Δικαστήριο για να ξανα-πάρει την επιμέλεια των παιδιών της

Elle s’est enchaînée devant le tribunal pour récupérer la garde de ses deux enfants

Elle s’appelle Nolwenn, a 22 ans et a passé une nuit au pied du tribunal de Foix. Dans une simple tente, avec un câble à sa cheville. Elle entendait ainsi protester contre une procédure de justice qu’elle jugeait trop lente et espèrait récupérer la garde de ses deux jeunes enfants. Une garçon et une fille de 4 ans et demi et de 2 ans et demi qui lui ont été retirés voilà 2 ans et sont actuellement confiés à leur grand-mère paternelle en Ariège.

La jeune femme, avenante et polie, dit alterner les petits boulots, le plus souvent en tant qu’aide soignante, et s’estime désormais apte à retrouver ses enfants et à les élever. "On était fusionnels tous les trois, du jour au lendemain, je ne les ai plus eus".

Elle attend un jugement depuis plusieurs mois, peut-être un placement séquentiel à Auterive, là où elle vit désormais.

Hier soir, le procureur est venu à sa rencontre et lui a promis un rendez-vous avec un juge le lendemain. Cette rencontre a eu lieu aujourd’hui en fin de matinée, ce après quoi elle a accepté de démonter sa tente et de partir. Vraisemblablement rassurée par ce qu’elle avait entendu.

http://www.gazette-ariegeoise.fr/6123-Elle-s-est-enchaine-devant-le-tribunal-et-entame-une-greve-de-la-faim-pour-recuperer-la-garde-de-ses-deux-enfants.html

SYGAPA - DEMONSTRATION IN GREECE 26-09-09: F4J (+playlist)

Πρέπει να είμαι αυστηρός ή φίλος με το παιδί μου;

Θα σας μιλήσω για κάτι που πολλές φορές συνηθίζουμε να ονομάζουμε μανδύα του γονιού εννοώντας τους ρόλους που μπορεί...

να έχει ένας γονέας. Χρησιμοποιώ τον ρόλο αυτό για να αναφερθώ στην πλευρά εκείνη του ανήλικα που αφοσιώνεται στο ρόλο του γονιού.

Κείμενο της ψυχοθεραπεύτριας, Βιργινίας Σατίρ

Ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που εμφανίζονται είναι πως ο μανδύας μπορεί να κολλήσει στο άτομο που τον φοράει χωρίς να αλλάξει ποτέ και να μείνει πάντα εκεί. Γίνεσαι μάνα και μένεις πάντα μάνα ακόμα και αν τα παιδιά ενηλικιώθηκαν.

Βασικό παράγοντα στο προσχέδιο αποτελεί το είδος του γονικού μανδυα που φοράς και το κατά πόσο αισθάνεσαι ότι πρέπει να τον φοράς όλη την ώρα. Μπορείς να τον βγάλεις όταν δεν ασχολείσαι με τα παιδιά; Εξάλλου μερικές φορές θα θέλεις να είσαι σύζυγος ή ο εαυτός σου και τότε θα φαίνεσαι πολύ ιδιόρρυθμος με τον γονικό σου μανδύα.

Ο γονικός μανδύας έχει τρεις βασικές γραμμές. Τη γραμμή αφεντικό, τη γραμμή αρχηγός και τη γραμμή φιλαράκι. Σε μερικούς ανθρώπους ο μανδύας ο γονικός δεν έχει καθόλου γραμμή: Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη γονικής φροντίδας.

Το αφεντικό είναι κυρίως τρία πρόσωπα. Πρώτο είναι ο τύρρανος που κραδαίνει την εξουσία του, ξέρει τα πάντα και καμαρώνει σαν υπόδειγμα αρετής. «Είμαι η εξουσία θα κάνεις ό, τι σου λέω».

Το δεύτερο πρόσωπο του αφεντικού είναι ο μάρτυρας που δε θέλει τίποτε άλλο από το να υπηρετεί την οικογένεια και τα παιδιά. Κάνει μεγάλες προσπάθειες για να δείξει πως δεν αξίζει πολλά πράγματα και εμφανίζεται σαν συμβιβαστής. Κυβερνάει δημιουργώντας ενοχή. «Μη νοιάζεσαι για μένα εσύ να είσαι ευτυχισμένος»

Το τρίτο είναι το μεγάλο πέτρινο πρόσωπο που δημηγορεί αδιάκοπα και χωρίς να ταράζεται προσδιορίζοντας πάντα το σωστό. Αυτός είναι ο σωστός τρόπος, συνηθίζει να λέει.

Το φιλαράκι είναι ο σύντροφος του παιχνιδιού που ανέχεται και συγχωρεί τα πάντα με τις συνέπειες. Ως γονιός προβάλλει συχνά την αδυναμία του- δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς, δεν το ήθελα, λέει. Τα παιδιά χρειάζονται φιλαράκια για γονείς όσο χρειάζονται και το γνωστό. Πολλές φορές η ανευθυνότητα των παιδιών οφείλεται σε αυτή τη συμπεριφορά του γονέα.

Είναι σπάνιο τα παιδιά που μεγαλώνουν μέσα σε πλαίσια υπακοής να η γίνουν τύρρανοι ή θύματα εκτός αν συμβεί κάτι ξεχωριστό στη ζωή τους. Το θέμα της υπακοής είναι περίπου ως εξής: Δεν υπάρχει παρά μόνο ένας τρόπος για να γίνουν όλα σωστά και αυτός ο τρόπος είναι ο δικός μου». Μου φαίνεται ακατανόητο το γιατί μερικοί γονείς πιστεύουν πως μπορούν σωστά το παιδί τους με αυτή την τακτική. Το υπάκουσέ με δεν μπορεί να φέρει ποτέ αποτελέσματα.

Όσα παιδιά βρίσκονται κοντά σε έναν γονέα τύρρανο καποιον που λέει θα το κάνεις όπως το λέω εγώ αποκτούν ένα σακατεμένο ηθικό.

Συμβουλεύω τους γονείς να πασχίζουν να γίνουν αρχηγοί ικανοί να τονώνουν ηθικά τους άλλους. Αυτό σημαίνει να είναι καλοί, όχι αυταρχικοί αλλά με κατανόηση και έμπνευση άνθρωποι που κατευθύνουν από θέση αλήθειας και αγάπης και όχι χρησιμοποιώντας αρνητικά την εξουσία τους.

boro.gr   www.sos-sygapa.eu